Yoshi

Yoshi

Succesverhaal

“Ik was geen katje om zonder handschoenen aan te pakken, letterlijk. Maar nu mogen mensen met zonder handschoenen mij soms best wel kriebelen en alles.
Zoals veel anderen in de opvang kom ik van de straat. Ik redde me wel, maar ik vond het niks. Ongezellig. Koud. Meh.
Toen ineens kwamen mensen me vangen en dat vond ik al helemaal driewerf niks, maar voor ik het wist stond ik weer op straat, dus in hetzelfde ongezellige, koude schuitje. Het is me nog steeds niet duidelijk waarom dat nodig was. Stom. Dat vonden een paar mensen die daar woonden ook stom, blijkbaar, want toen werd ik weer gevangen maar nu werd ik niet teruggebracht naar mijn straat. Toen kwam ik in de opvang, met heel veel andere katten. Ik was blij hoor, dat ik het nu lekker warm had en eten kreeg, maar al die katten en al die mensen, ik vond het overweldigend. En als ik iets overweldigend vind, maak ik daar geen geheim van. Soms grom ik, soms blaas ik. Af en toe doe ik een mepje.
Maar de mensen waren helemaal niet onder de indruk. Die bleven heel lief tegen me doen. Ik wist niet hoe ik het had. En toen moest ik ontdooien. Je kan toch niet de hele tijd grommen als iemand maar lief tegen je blijft doen. Ik ben dan wel van de straat, maar ik ben toch geen ijskatje?!
Werd ik vervolgens weeeeer in een reisding gezet. Wel, CATVER. Als ze me maar niet terug naar mijn straat brengen, dacht ik met mijn staartje als vanouds tussen mijn beentjes, want een lekker warme mand en lekker eten went wel heel snel. Dan wil je eigenlijk nooit meer anders. Je weet beter. Of in elk geval, ik. Gelukkig.
Maahaar, ruuuuuustig: ik hoefde ook niet anders. Ik ging van een opvang met heel veel mensen (lief) en ook heel veel katten (ENG) naar helemaal mijn eigen huis. Met helemaal eten voor mij alleen. Helemaal geen katten die in/aan mijn weg zitten. En helemaal twee helemaal eigen mensen! Soms weet ik helemaal niet hoe ik het heb. Dan kijk ik naar de natte, koude straat en denk ik: blij dat ik daar niet meer hoef te zitten. Ongezellig. Koud. Meh.
Eerlijk moet ik zijn: door mijn straatverleden ben ik nog best schrikkerig en vaak weet ik niet hoe ik hoe ik moet reageren. Op straat deed ik gewoon de ‘blaas en mep’, niet geschoten is ook niet raak, maar dat kan ik natuurlijk niet maken tegen twee van die lieve mensen. Maar soms gebeurt het toch. Dan schiet ik van schrik zo uit mijn staart. Gaat wel over, ja joh, in de opvang vonden de mensen mij zelfs een knuffelkont (ik kan inmiddels een beetje Mens) maar ik heb denk ik gewoon tijd nodig. En ik krijg hier tijd. En Kleedje, waarin ik Klauwtje, en Behangetje, waarin ik ook Klauwtje (SORRY), en eten en kriebels… Ik vind me hier niet meer weg te denken.”


Stichting verhaal

Yoshi, een kater van ongeveer 2 jaar oud, is zwervend gevonden in Dronten.

Yoshi was al eerder gevangen, maar omdat hij erg verwilderd was is hij na deze vangactie weer teruggeplaatst. De mensen die hem opmerkte vonden dit niet kunnen en hebben toen onze stichting benaderd.

Hij is toen opnieuw gevangen en bij ons ondergebracht, bang, angstig en moeilijk benaderbaar, maar bij ons krijgt hij de tijd om te wennen aan mensen en verder te socialiseren!

Nu na inmiddels een aantal maanden verder in zijn socialisatie kan je hem voorzichting uitgebreid aaien. Hij blijft nog wel voorzichtig maar hij komt er wel. Voor nu is hij dus klaar voor plaatsing en op zoek naar een rustig huisje met een tuin. Want dit mannetje moet wel naar buiten kunnen uit eindelijk.
YoshiYoshi