Winston

Winston

Toen we hem vonden, was Winston een gewonde, angstige, maar vooral ook verwilderde zwerfkat. Met een vangkooi hebben we hem kunnen vangen en mee kunnen nemen. Na hem van dichtbij te hebben onderzocht, bleek een stuk van zijn staart er half af te hangen. Het kan zijn dat hij hier al zo’n zes weken mee rondliep voordat wij hem vonden. Winston heeft lang de tijd gehad om tot rust te komen en heeft na een half jaar een thuis gevonden. Nog steeds krijgen we iedere week foto’s en updates van zijn eigenaresse die ongelofelijk blij met hem is.

Hieronder een reactie van de nieuwe eigenaar van Winston

Liefde op het eerste gezicht

Wat mij mij betreft was het “liefde op het eerste gezicht”, toen ik Winston zag bij de Stichting ZuiderZee Zwerfdieren in de Jol, waar hij al zes maanden was.
De dierenarts was bang dat hij te angstig en getraumatiseerd was voor adoptie. Toch kon ik hem niet uit mijn hoofd zetten en na goed overleg en een bezoekje aan mijn huis en omgeving, werd besloten dat ik het mocht proberen met hem.
De eerste week bivakkeerde hij in de badkamer. Als ik binnen kwam verschanste hij zich in de wasteil, die tegen de muur stond.
Wat was hij bang….. Na een week heb ik zijn eten in de keuken gezet, waar ik mijn andere kat, Mini, ook eten geef. Hij sloop langs de muur, ging snel eten en sloop dan snel weer terug naar de badkamer.
Toch ging het geleidelijk aan steeds beter. Gelukkig werd hij al snel
een stelletje met Mini. Ze zijn heel veel samen.
Na lang wachten besloot ik om hem naar buiten te laten gaan. Dat was erg spannend, maar hij kwam terug en vindt het heerlijk om buiten te zijn.

Hij blijft schuw; ik mag hem niet aanraken, en als er veel bezoek komt verdwijnt hij achter de koelkast! Hij kan ook zo naar mij kijken zoals alleen een kat dat kan doen: ogen bijna dicht, een en al tevredenheid, alsof hij zeggen wil: “wat hebben we het toch goed samen!”

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.