sjon

Sjon

Succesverhaal

“Net als zoveel van mijn opvangmaatjes kwam ik van de straat. Toen ik in opvang terechtkwam wist ik niet hoe ik het had. Heel veel poezen en verschillende mensen en ik vond het allemaal maar eng, dus zat ik altijd in de ren in de boom te observeren. Ik ben een observatiekat, dat vind ik prettig. Na een hele lange tijd besloot ik maar om naar beneden te komen, want ik had genoeg gezien om zeker te weten dat al die mensen die hier rondlopen van de goede soort mens zijn. Soms mochten ze me zelfs aaien, zoveel vertrouwen had ik in ze. Dat wil wat zeggen hoor, want ik heb lange tijd overwogen gewoon in de boom te blijven zitten, lekker veilig. Maar van dat steeds op je hoede zijn word je ook geen kattenhaar beter.
Mijn vriendin in de opvang, Hilde, zag hoeveel moeite ik had met niet bang zijn en wist dat ik iemand nodig had met engelengeduld. Zoals haar moeder! Sinds een paar maanden mag ik daar wonen en jullie mogen best weten: ik vind het allemaal nog steeds best eng. Als ik een boom had zat ik mooi daar. Meestal verstop ik me onder de bank, want vanuit daar kan ik ook observatiekatten. Mijn dame vertrouw ik best wel hoor, daar niet van, maar ik ben door alles wat ik heb meegemaakt een bangebroek. Ik schrik van alles ongeveer, en als ik toch al onder de bank zit hoef ik geen veilig plekje meer te zoeken in geval van crisis. Noem het kattenlogica.
Mijn dame doet heel erg haar best om me over mijn angsten heen te helpen en ik vind zelf dat ik stapjes maak. Kleine kattenstapjes, dat wel, maar het zijn stapjes. ’s Avonds kom ik uit mijn schuilplaats om bij haar op schoot te zitten, of ik vlij me op haar voetenbankje. Dan kroelen we samen gezellig. Best heel dapper van mij maar dat durf ik dan wel aan omdat ik weet dat mijn dame me nooit kwaad zou doen. Op een dag durf ik vast ook overdag op schoot en laat ik me niet meer alleen zien als er iets te peuzelen valt. Met hulp van mijn dame word ik ooit een Normale Kat: voor de duvel niet eens bang. Wacht maar!”


Stichting verhaal

Sjon, een 2-jarige kater, heeft enige tijd rond gezworven samen met Ali. Ze werden wel gevoerd door mensen, maar kwamen niet binnen. In het begin moest hij niets van ons mensen hebben, maar het gaat steeds beter met Sjon! Hij komt steeds meer uit zijn schulp en zoekt zelf steeds vaker toenadering. Aaien lijkt hij zelfs al prettig te vinden!
Enorm fijn natuurlijk na een toch wel behoorlijke periode waarin Sjon zich afzijdig hield van de mensen en vooral hoog in de boom in de ren zat. Sjon keek de kat letterlijk uit de boom.
Inmiddels neemt Sjon zelf dus het initiatief tot contact en heeft ie zelfs al op schoot gezeten! Het gaat dus de goede kant op en dat doet ons enorm goed!
Gezien zijn bescheiden karakter en de tijd die hij nodig heeft om te kunnen acclimatiseren zijn wij voor Sjon op zoek naar een 1 of 2 persoons huishouden, met daarbij de mogelijkheid om naar buiten te kunnen, want daar is Sjon ook heel graag! Wie komt deze mooie jongen eens een bezoekje brengen?

 

SjonSjonSjonSjon