Borrel

Borrel ❤️
Met spoed gezocht; een huisje voor Borrel!

Borrel, een lapje van 7 jaar oud, is in 2018 heel succesvol door onze stichting geplaatst bij een leuk gezin met 2 oudere kinderen. Ze had er een fantastisch mooi leven, heerlijk kroelen op de bank en genieten van het buitenleven in de tuin. Totdat er een baby werd geboren.
Ondanks dat deze lieve mensen Borrel betrokken hebben bij de zwangerschap en het nieuwe leven in huis na de geboorte van hun jongste zoon, is het gedrag van Borrel helaas toch veranderd. Ze is jaloers en dat uit zich soms in onvoorspelbaar gedrag, zelfs naar de 2 oudere kinderen waar ze zo dik bevriend mee was, heel triest..

We zoeken dan ook een nieuw huisje voor Borrel; dit mag op zich wederom best een gezin zijn met oudere kinderen, maar een rustig huisje met oudere mensen zou ook prima kunnen. Wel geeft Borrel de voorkeur aan een huis met een tuin!

Borrel is een lieverd, een tikkeltje eigengereid, maar welk lapje is dat nu niet?????
Ze vindt aandacht heerlijk, komt vrij snel heerlijk bij je op de bank liggen, en is heel sociaal, ook naar andere (vreemde) mensen toe. Gewoon een gezellige dame om in huis te hebben. Andere katten vindt ze minder leuk, dus bij voorkeur een huis voor haar alleen. Met honden heeft Borrel geen ervaring.
Borrel is gezond en heeft haar reguliere dierenarts controles bij onze eigen dierenartsen gehad.

Borrel woont op dit moment nog bij haar huidige gezin en mag daar voorlopig nog even blijven.
We proberen dan ook een verhuizing naar onze opvang te voorkomen, zodat ze rechtstreeks naar haar nieuwe mensen kan verhuizen.
De adoptieprocedure blijft ongewijzigd.


Hier onder het succesverhaal van Borrel en het verhaal toen ze net bij ons in de opvang kwam.

Succesverhaal

“Ik zeg: proost op mijn nieuwe leven! Borreltje hier is altijd wel in de stemming, maar ik heb het wel echt heel erg getroffen met mijn nieuwe huismaatbaasjes. Het zijn er ook zo lekker veel! Grote mensen, maar ook twee van die korte. Die mogen wat mij betreft wel de hele dag met me zijn.

Ik had ooit al eens een eigen huis en ook een zuspoes, maar dat vond ik een stomme bak haar. Omdat wij regelmatig happen uit elkaar namen, hebben mijn ex-mensen besloten dat ik beter af was in de opvang. Dat vond ik bij nadere inspectie nou ook. En ik had me een sjeu, want daar hebben ze lekker veel mensen en daar kan ik goed mee. Die andere katten waren voor het grootste gedeelte wel oké en het moet maar zo en alles, maar ik krijg gewoon een kater van mijn soort. Sinds ik hier woon ben ik katervrij, en alle aandacht is voor mij. Proost nog maar eens!

Ik zorg er ook wel voor dat ik alle aandacht krijg hé, want als ik alleen maar een andere kat zie ben ik van het poezenpadje. Vraag maar aan de buurkatdweil. Als ik achter mijn raam zit en ik spot dat loeder ram ik dwars door de frutsels die voor mijn raam hangen. Hij mag blij zijn dat er glas tussen ons in zit, want ik krab ‘m zo aan gort. Zo doet de dame des huizes en tuines dat.

Als ik niet voor mijn raam of in mijn tuin zit om de boel te observeren en dweilvrij te houden, zit ik op de bank naast al mijn mensen. Mijn mevrouw vind ik heel lief, maar ik ben nou eenmaal dol op korte boys dus als één van de jongens thuiskomt ruil ik haar in voor hem. Even dan hoor. Ik wil ook niet dat zij tekort komt.

Het eten is hier meestal goed, maar soms doe ik een beetje moeilijk en heb ik zoiets van: wie denk je dat ik ben, een poes?! Maar ik kan altijd rekenen op mijn korte boys, die stoppen me dan snoepjes toe. Die vind ik zo lekker dat ik soms expres net doe alsof ik mijn brokjes niet blief, maar dat hoeft geen mens – kort of lang – te weten, toch? Cheers!”



Stichting verhaal

Borrel is een super lief lapje van ongeveer 4 jaar oud, houdt enorm van knuffelen en heeft een heerlijk lief karakter. In tegenstelling tot de rest van onze bewoners is Borrel geen zwerver geweest, maar heeft samen met haar zusje een fijn huis gehad. Helaas kreeg Borrel last van blaasgruis en moest ze aan de medicatie. Het geven van deze medicatie gaf zoveel stress waardoor de relatie tussen de zussen uiteindelijk onhoudbaar is geworden. Ze vlogen elkaar in de haren en de sfeer was verre van leuk…

Er is dus uiteindelijk afstand van Borrel gedaan. Bij de stichting is ze verder behandeld en inmiddels is ze weer helemaal vrij van gruis en medicatie! Ook heeft ze weer normale voeding en het gaat super goed met haar!

Borrel kijkt dus nu weer uit naar een fijn nieuw huisje, zonder andere katten, want daar heeft ze gewoon niet zoveel mee, maar wel met de mogelijkheid om naar buiten te kunnen. Wie kan Borrel een fijn nieuw thuis bieden?