Category : Updates

foto 2

Kennen jullie mij nog?

Hallo allemaal, 

Ik dacht ik zal eens iets van me laten horen. Ik ben nu al een tijdje geleden verhuisd. Het kostte me wel moeite om te wennen. Ik vond het soms wel eng. Gelukkig was er een lekker bed, waar mijn mandje op stond. Daar kon ik in liggen als ik een beetje bang was. Dat doe ik trouwens nog steeds, al is dat gelukkig niet zo vaak meer. Mijn huisgenoot is best aardig. Vooral als ze gewoon zit of in bed ligt. Ik heb zelfs geprobeerd om op schoot te liggen. Dat was lang niet gek. Als we tegelijk rondlopen vind ik het wat minder, vooral als ik sta te eten vind ik dat niet prettig. Op de vensterbank kan ik goed naar buiten kijken en dat is fijn. Vooral als de zon schijnt, dat is lekker warm. Er is ook een balkon, dat heb ik wel eens voorzichtig uitgeprobeerd, maar als mijn huisgenoot ook naar buiten komt, ga ik snel weer naar binnen.

Het eten is hier prima. Ik vind bijna alles lekker. Laatst probeerde ze me een pil te geven in iets wat easy pil heet. Nou daar ben ik mooi niet ingetrapt. Nu geeft ze me dat in een beetje eten, ze denkt dat ik dat niet weet, maar om haar een plezier te doen eet ik het toch maar op. Heb ik ook nog een extra lekker hapje, zo laat op de avond.

Nou dat was het eigenlijk. Ik denk dat ik hier maar blijf, want ik ben nu aardig gewend.

Groetjes van Jelle

 

IMG-20160515-WA0008

Frodo says hi!

Hoi Lieve Marienke , Brigit en alle andere lieve verzorgers en vrijwilligers,

Ik dacht ik laat even iets van mij horen; ik heb donderdag tot na het avond eten onder de bank gewoond, een erg fijn plekje, zo kan ik alles bekijken. ‘s Avonds ging Meliss even op het balkon zitten omdat het zo warm was, ik vond dit erg interessant, ging even kijken, maar de onder de bank vond ik het toch fijner. Toen Meliss naar bed ging voelde ik me erg alleen, miauwde en had praatjes voor 10 katten. Melissa ging toch slapen. Toen ik haar de volgende morgen weer zag rende ik onder de bank vandaan en kwam ik heel even knuffelen. hierna ging ik snel weer onder de bank.. tja vind het nog steeds wel spannend, de rest van de dag heb ik nader onderzoek uitgevoerd, en het balkon is goed gekeurd, lekker in de zon in een mandje…dat vind ik wel fijn! Zaterdag en zondag heb ik heel veel geknuffeld, ik slaap op de bank, in de vensterbank en heb zelfs al door het kattennet heen gegluurd, leuke buurt hoor.

En nu, nu lig ik tv te kijken en val ik (Frodo) bijna in slaap.. Ik mis jullie wel hoor! Jullie waren altijd heel erg lief voor me!

Tot snel!
xxx Frodo & Melissa

Pukkie 3a

Pukkie ten voeten uit

Mauw… Maaaaauuuww… Mrrrooowww. Je hoort haar al als je binnen komt. En wanneer je de deur naar de opname ruimte open wil doen staat ze je al miauwende doordringend aan te kijken door het glas. Nadrukkelijk aanwezig, alle aandacht op zich vestigend en toch in haar eigen wereld waar ze elke dag stevig haar meters maakt. Als je haar lijfje ziet weet je dat ze zo al jaren haar rondjes gewandeld heeft in haar eigen territorium. Een pezig lijfje. Droog gespierd en geen grammetje vet. Toen ze binnenkwam en in haar kooi in de quarantaine ruimte zat was het makkelijk het geklaag als hartverscheurend te ervaren. Als je haar langer kent is het duidelijk dat ze gewoon overal een mening over heeft die ze luid en duidelijk kenbaar maakt.

Voortschrijdend inzicht leverde op dat ze een hyperactieve schildklier heeft. Dat verklaart een hoop van haar manier van doen. Net als bij mensen kan dat een heel scala aan klachten geven waarbij haar humeur er niet beter van wordt. Sinds ze medicijnen krijgt voor die schildklier is het duidelijk beter met haar gesteld. En het lijkt wel of ze dat zelf ook door heeft. Zodra je binnenkomt zit ze er klaar voor. In haar eigen kooi achter de gesloten kooideur. Kom maar op met die pillen lijkt ze uit te stralen. Wanneer ze haar ochtend dosis heeft gehad lijkt ze wat tot rust te komen en de blauwe hangmat is dan de standaard plek waar ze even een dutje gaat doen. Soms het tongetje half uit haar bekkie… Dat is Pukkie ten voeten uit. Maar na een tijdje gaat ze toch weer aan de wandel. Kilometer na kilometer verslijt ze. Afhankelijk van de toestand van de deur van de opname zijn dat grote rondjes door de woonkamer en de secundaire ruimte van de Hostel of kleine rondjes in de opname ruimte. Een zwerver bij uitstek dus…

Ze heeft een boerderij nodig of een manege waar ze als stal kat naar hartenlust kan doorstappen. Misschien dat ze dan stopt met klagen omdat ze weer buiten is. En misschien ook niet maar dan maakt het niet meer uit want buiten kan ze ook heerlijk miauwen zoveel als ze wil. Lieve Pukkie je bent net een glas Rivella.

Een beetje vreemd maar wel lekker.

Syp en Douwe

In de tijd dat Syp en Douwe binnenkwamen zaten ze samen in de quarantaine. Beiden hadden heftige medische problemen aan één van hun ogen. Bij Douwe was het gehele oog en alles er omheen ontstoken en er viel niets meer te redden. Syp had problemen met zijn derde ooglid. De dierenarts heeft dit operatief verholpen maar het ooglid zelf zit nog steeds dicht. Ze waren dus geen van beiden echt in hun hummetje toen ze binnenkwamen en het heeft een tijd geduurd voordat ze op een normale manier benaderd konden worden. Toen hun beider wonden uiteindelijk genezen waren begonnen de dieren in rap tempo op te knappen. Bij binnenkomst van de quarantaine ruimte lieten de heren graag van zich horen. Met geluidjes en met de koppies scheef gaven ze dan beiden aan dat ze best trek hadden 🙂

Toen ze uiteindelijk allebei naar de opname ruimte mochten was dat best spannend. Allemaal andere katten en heel veel ruimte ineens. Bij Syp resulteerde dat in een socialisatie spurt waarbij hij na enige dagen ineens omsloeg en zich liet aaien en knuffelen. Douwe heeft wat tijd nodig gehad zijn draai te vinden. Hij vind het nog steeds te eng om geaaid te worden. Toch heeft hij het een paar keer toegelaten dus volgens mij zou hij met de nodige liefde een aandacht best uit die schulp getrokken kunnen worden. Wat ons in de loop van de tijd echter aangenaam verraste was het speelgedrag en de groeiende kameraadschap tussen de twee. In eerste instantie zijn ze in de opname beiden hun eigen gang gegaan maar nu lijken ze weer naar elkaar toe gegroeid. Twee enorm vrolijke en nieuwsgierige katten. En ze verdienen een forever home met een heerlijk tuin andere katten en eigen mensen die ook allemaal van knuffelen en spelen houden.

IMG-20160323-WA0001

Sappie en Pepper

Neutraliseer je boerderijkatten

Na een melding van Flevosap toog ons vangteam richting Biddinghuizen om twee kittens op te halen die daar gesignaleerd waren. Het zou gaan om twee wilde kittens die waarschijnlijk ergens van een boerderij af komen. Na een vangactie met de vanghandschoenen zijn de twee wilde tijgers meegenomen naar de SZZ hostel waar ze in onze quarantaine ruimte zijn geplaatst. Inmiddels zijn de diertjes geneutraliseerd en ge-ent en zijn ze druk aan het bijkomen van alle consternatie. We hebben ze Sappie en Pepper genoemd en het breekt je hart als je ze bij elkaar ziet kruipen om een beetje veiligheid en troost bij elkaar te zoeken. Veel boerderij katten worden niet gesteriliseerd met dit soort arme dieren als gevolg. Deze twee schatjes gaan het wel redden maar veel van dit soort dieren treft het slechter en wordt gewoon van het leven beroofd of totaal verwaarloosd. Het is bijna misdadig.  Mochten er mensen zijn die deze twee lieverds een dak boven het hoofd willen geven dan zijn ze van harte welkom. Met een hoop liefde en aandacht komt het vast allemaal goed met Sappie en Pepper.