Category : Diary of a Crazy Catlady

Volle bak

Duty, Jewel, Oscar, Pukkie, Syp, Douwe, Frodo, Dexter, Chicky, Mickey en Boeffie in de opname en Blacky 2.0, Sappie en Pepper, Kliko en last but certainly not least Snowy in de quarantaine. Dat is een aardige volle bak. Het kattenseizoen lijkt geopend. En het is ook een hele nieuwe groep ten opzichte van mijn laatste Diary. Van de vaste groep die er zat toen ik binnenkwam zijn alleen Duty en Jewel over. De rest is succesvol geplaatst. En van de nieuwe groep zijn er inmiddels ook al weer een aantal goed terecht gekomen. Jelle is de deur uit, Roetje is via een omweg in zijn gouden mand terecht gekomen en ook Rakker heeft een nieuw thuis gevonden. Geweldig al die plaatsingen. Het maakt dat je door kan gaan en niet al te moedeloos wordt van de instroom.

Want die gaat ook maar door. Eerder schreef ik al over Dexter en Frodo en van Frodo kan ik in ieder geval vertellen dat die zich steeds vaker laat zien en hij houdt erg van knuffelen. Een klein wondertje zoals die soms voorkomen in onze hostel. Dexter heeft echter nog een hoop tijd nodig. Hij krijgt inmiddels rustgevende medicatie en misschien dat hij zich daar minder rot door voelt. Maar hoe moeilijk het ook lijkt, ik heb het idee dat ook hij ons uiteindelijk gaat verrassen. Zaterdag leek hij op een gegeven moment met zijn kin op de rand van zijn mand actief de omgeving gade te slaan. Dat heb ik hem nog niet eerder zien doen. Wie weet wat er nog gebeurt. Vorig weekend zijn Chicky en Mickey in de opname komen wonen. Beiden vinden het nog spannend en zijn nog erg bezig de kat uit de boom te kijken. Uit de stapel handdoeken in het geval van Mickey die zich daar heerlijk heeft verschanst en zich er kennelijk erg thuis voelt. En dan Boeffie. De arme knul is zijn baasje verloren en is behoorlijk uit zijn doen. Grommend en mopperend loopt hij rond met zijn 7 Kg schoon aan de haak. Het is een prachtige en enorm grote kater. Voor mij de grootste die ik ooit gezien heb.

En met dit alles hebben we weer een hele nieuwe groepsdynamiek. Dat merk je door het geblaas en gegrom over en weer. Het aftasten en vaststellen van een nieuwe hiërarchie in de groep gaat altijd met een hoop tumult gepaard. Ook het socialisatie proces begint opnieuw. Vertrouwen winnen bij de nieuwelingen. Zachtjes met ze praten. Langzaam contact zoeken. Stapje voor stapje dichterbij met geduld en respect voor de signalen die ze afgeven tot ze op een dag ineens ontdooien zoals onze zondag dames het noemen. Prachtig proces om mee te mogen maken maar ook een moeilijk proces. In het begin is het voor niemand leuk maar uiteindelijk komt de rust en het gevoel dat ze veilig zijn en dan komen de wondertjes. Dan zie je de dieren zich omhoog vechten uit de put waar ze al die tijd in hebben gezeten. Als een soort wederopstanding. (Hoe toepasselijk vandaag) En dan groeit iedere keer je respect en liefde voor deze dieren.

Fijne paasdagen toegewenst en delen wordt natuurlijk gewaardeerd. Volgende keer meer over de dieren in de Quarantaine. Met dank aan R voor de mooie foto’s. Je weet wie je bent 😉 En nog even een tip: als je op onderstaande thumbnails klikt krijg je het volledige formaat foto te zien.

Sincerely CC

 

 

Shellina03

En weer doorrr

Fifty has left the building… en iedereen is van slag. Nu was Fifty ook een opvangertje van het eerste uur. Sterker nog hij stamde uit de tijd van voor de stichting. Samen met Moppy, Molly, Dr Duty en zijn ‘Sister from another Mister’ is hij de basis geweest van de initiële groep hostelbewoners. Daarnaast was Fifty natuurlijk onze eigenste TV ster. Zijn vertrek laat dan ook een gat achter hoewel we natuurlijk blij zijn dat hij nu zijn eigen thuis heeft. Als iemand het verdiend is hij het wel.

Na een dergelijk vertrek is het altijd weer spannend om te zien wat er binnen de groep gebeurt. Vooralsnog veel geblaas en plukken haar die in het rond vliegen van Jewel en Oscar. Verder lijken de dieren het gelaten te accepteren. Oscar, Syp en Douwe gaan nog steeds met sprongen vooruit. Oscar blijkt nu een enorme knuffelkont te zijn. Bij onze vrijwilligers bijeenkomst afgelopen woensdag liep hij steeds rondjes om de tafel om bij iedereen zijn knuffels te halen. Heerlijk om te zien. Ook Syp kan er geen genoeg van krijgen. Beiden schrikken ze nog regelmatig van hun eigen lef en dat geeft soms hilarische effecten. Douwe is nog voorzichtig. Hij komt wel zijn mandje en de opname ruimte uit maar bij onverwachte bewegingen of geluiden schiet hij meteen weer terug de veiligheid in. Toch gaat hij ook vooruit want ik heb hem van de week al een paar keer kunnen aaien. Eerst bij zijn neusje en wangen maar er was ook een moment waarbij ik wel twee minuten van kop tot staart mocht aaien.

In de quarantaine hebben we naast Ally (de aanwinst vanuit de vangactie van een maand of twee terug) ook twee nieuwe gasten. Rakker en Shellina. Beiden erg schattig en aanhalig ook. Rakker blaast nog wel eens maar als je hem aait is de angst snel weg en gaat de motor aan. Shellina is echt een knuffelmachine. Wat een moppie. Hopelijk wordt ze snel weer herenigd met haar eigenaren. Maar zo niet dan verwacht ik dat ze snel geplaatst wordt. Kan niet anders met zo’n lief jong aanhalig poezedametje. Ally is inmiddels helemaal los gekomen en ook zij houd van een lekker potje aandacht. Met andere woorden een en al liefde in de Hostel deze week. Een genot om daar te vertoeven tussen al dat poezenbont. Hopelijk heeft iedereen een fijne Sinterklaas gehad en nu op naar de kerst. En we gaan er van uit dat iedereen present is volgend weekend bij de kerstfair. Dan kunnen jullie alle dieren met eigen ogen aanschouwen. Tot zaterdag

 

XXX CC

Foto’s van boven naar onder: Shellina, Ally en Rakker

IMG_3862

Siep en Douwe

Verandering is het sleutelwoord

Niks blijft het zelfde. Het vertrek van de ene kat betekent de groei van een ander. Molly en Moppy waren twee schatjes en we missen ze maar ze waren al tijden in de Hostel en hadden hun vaste rol in de groep waar niet aan getornd werd. Naast het vertrek van de gedames M&M zijn nieuwkomers Siep en Douwe overgeplaatst naar opname. Al met al weer een grote verandering en dat merk je.

De eerste dagen is er wat stress en gekibbel maar dan groeit iedereen langzaam in hun nieuwe rol. En dan is er rust en nieuwe vriendschappen. Siep en Douwe komen langzaam los en maken natuurlijk als eerste vriendschap met Dr Duty. Allebei. Dr Duty is als vast vrijwilliger de beste mediator die we ons ooit hadden kunnen wensen. Siep die furieus naar alles uithaalde wat in zijn buurt kwam is nu gewoon een lieve kleine speelse kater aan het worden. Douwe is nog wel wat angstig maar hij is toch dagelijks het hele pand aan het verkennen en dat gaat vaak gepaard met het uiten van het meest schattige gemiauw ever.

Maar ook de rest van de groep gaat nog steeds met sprongen vooruit. Oscar die zich steeds vaker laat aaien en er ook daadwerkelijk voor naar je toe komt als je hem aanhaalt. Pukkie die een schildklier afwijking heeft en duidelijk baat heeft bij haar medicijnen. Roetje en Jelle die weliswaar erg introvert zijn maar wel langzaam opkrabbelen. En het algehele gevoel wat er onder onze bewoners lijkt te heersen is het bewustzijn dat ze allemaal een nieuwe kans hebben gekregen. Wat is het toch prachtig om de veerkracht van deze dieren te ervaren. Elke dag bij SZZ is weer een verrassing. Fijne zondag allemaal.

Sincerely CC