Volle bak

Duty, Jewel, Oscar, Pukkie, Syp, Douwe, Frodo, Dexter, Chicky, Mickey en Boeffie in de opname en Blacky 2.0, Sappie en Pepper, Kliko en last but certainly not least Snowy in de quarantaine. Dat is een aardige volle bak. Het kattenseizoen lijkt geopend. En het is ook een hele nieuwe groep ten opzichte van mijn laatste Diary. Van de vaste groep die er zat toen ik binnenkwam zijn alleen Duty en Jewel over. De rest is succesvol geplaatst. En van de nieuwe groep zijn er inmiddels ook al weer een aantal goed terecht gekomen. Jelle is de deur uit, Roetje is via een omweg in zijn gouden mand terecht gekomen en ook Rakker heeft een nieuw thuis gevonden. Geweldig al die plaatsingen. Het maakt dat je door kan gaan en niet al te moedeloos wordt van de instroom.

Want die gaat ook maar door. Eerder schreef ik al over Dexter en Frodo en van Frodo kan ik in ieder geval vertellen dat die zich steeds vaker laat zien en hij houdt erg van knuffelen. Een klein wondertje zoals die soms voorkomen in onze hostel. Dexter heeft echter nog een hoop tijd nodig. Hij krijgt inmiddels rustgevende medicatie en misschien dat hij zich daar minder rot door voelt. Maar hoe moeilijk het ook lijkt, ik heb het idee dat ook hij ons uiteindelijk gaat verrassen. Zaterdag leek hij op een gegeven moment met zijn kin op de rand van zijn mand actief de omgeving gade te slaan. Dat heb ik hem nog niet eerder zien doen. Wie weet wat er nog gebeurt. Vorig weekend zijn Chicky en Mickey in de opname komen wonen. Beiden vinden het nog spannend en zijn nog erg bezig de kat uit de boom te kijken. Uit de stapel handdoeken in het geval van Mickey die zich daar heerlijk heeft verschanst en zich er kennelijk erg thuis voelt. En dan Boeffie. De arme knul is zijn baasje verloren en is behoorlijk uit zijn doen. Grommend en mopperend loopt hij rond met zijn 7 Kg schoon aan de haak. Het is een prachtige en enorm grote kater. Voor mij de grootste die ik ooit gezien heb.

En met dit alles hebben we weer een hele nieuwe groepsdynamiek. Dat merk je door het geblaas en gegrom over en weer. Het aftasten en vaststellen van een nieuwe hiërarchie in de groep gaat altijd met een hoop tumult gepaard. Ook het socialisatie proces begint opnieuw. Vertrouwen winnen bij de nieuwelingen. Zachtjes met ze praten. Langzaam contact zoeken. Stapje voor stapje dichterbij met geduld en respect voor de signalen die ze afgeven tot ze op een dag ineens ontdooien zoals onze zondag dames het noemen. Prachtig proces om mee te mogen maken maar ook een moeilijk proces. In het begin is het voor niemand leuk maar uiteindelijk komt de rust en het gevoel dat ze veilig zijn en dan komen de wondertjes. Dan zie je de dieren zich omhoog vechten uit de put waar ze al die tijd in hebben gezeten. Als een soort wederopstanding. (Hoe toepasselijk vandaag) En dan groeit iedere keer je respect en liefde voor deze dieren.

Fijne paasdagen toegewenst en delen wordt natuurlijk gewaardeerd. Volgende keer meer over de dieren in de Quarantaine. Met dank aan R voor de mooie foto’s. Je weet wie je bent 😉 En nog even een tip: als je op onderstaande thumbnails klikt krijg je het volledige formaat foto te zien.

Sincerely CC